Featured Video Play Icon

ONDERZOEK

 

https://www.flagey.be/nl/activity/5508-lichaam-en-identiteit-debat-in-het-nederlands-met-naema-tahir-pe-vermeersch-en-chia-longman

22 FEBRUARI  2019 11 uur FLAGEY

ik probeer een  hedendaags lichaam te ontwikkelen dat mij evenzeer toegang geeft tot ‘verbond’ en ‘zelf-abstractie’ en dat de cultuurspecificiteit mogelijks achter zich laat.

Met d theoretisch en artistiek onderzoek wil ik het concept van ‘doorleefde abstractie’ als bron voor dans en performance, maar ook als bron van perceptie ontwikkelen .

Om zichzelf te kunnen abstraheren is, zoals blijkt uit voornoemde performances, paradoxalerwijze het gevoel van het/de ‘Ander’ nodig, waarmee men zich empathisch verhoudt, waaraan men zich overgeeft of waartegenover men zich nietig voelt. Als men enkel humaan is, wordt alles ‘te’ menselijk (‘Menschlich, all zu menschlich’). Voor zulk een zelf-abstrahering moet men overigens scherp onderscheid maken tussen sensibiliteit en emotie : de geladenheid-in-abstractie (of omgekeerd) is niet te herleiden tot emotionaliteit, maar gaat terug op een gelaagde, uiterst verfijnde gevoeligheid.

Via de mogelijke abstractie inherent aan deze ver doorgedreven zintuiglijkheid, geven we niet zozeer ‘god’, maar wel een notie van religiositeit terug aan performing arts. Een notie van empathie en verbond die voor mij van groter belang is in de samenleving dan de noodzaak van provocatie. Kunnen we in onze maatschappij de grilligheid van het bestaan, de complexiteit van het lichaam op een niet-narratieve en louter zintuiglijke wijze ervaren of op beschouwende wijze toelaten of stapsgewijs toegang laten vinden ?

Het is mijn overtuiging dat we op zijn minst binnen ons hedendaags performing-arts-landschap dit ervaringsgerichte lichaam nodig hebben, binnen in de kunst … en daarmee ook binnen in onze maatschappij.

Hierin ligt een sociopolitiek engagement : de aard van het esthetische beginsel van een ver doorgedreven zintuiglijkheid als grensoverschrijdend begrip/proces. Het is deze ver doorgedreven zintuiglijkheid die mij leidt tot de notie van ‘abstract me !’. Het kan niet anders dan over ethiek

en engagement gaan. In de creatie van een soort lichaam ligt eveneens een welbepaald statement .

Maar daarnaast wil ik dat beginsel ook als cultureel bindmiddel onderzoeken en de klassieke culturele antropologie, die vooral het verschil / het specifieke benadrukt, achterwege laten.

Kunnen we een doorgedreven zintuiglijkheid als transcultureel principe aanreiken, waarbij hedendaagse en traditionele, gelovige en niet-gelovige culturen, elkaar in een humane, maar ook mens-overschrijdende beleving van het lichaam kunnen vinden ?

Kan grensoverschrijdend transcultureel performen bestaan ? Kan de pure overlevering aan zintuiglijkheid culturele verschillen opheffen ? Kunnen we voorbijgaan aan een te specifiek gecodeerde culturele antropologie ? Kunnen we de stijlen achter ons laten ?

Doorleefde abstractie gaat hand in hand met energetisch realisme. Deze beide concepten ontwikkel ik graag vanuit de fenomenologie , de gedragstherapie, maar ook vanuit de wetenschapsfilosof