<\/p>\n
ADEMROOD, SALON RADICAL, KORTRIJK, 2021<\/b><\/span><\/p>\n SALON RADICAL<\/strong><\/p>\n Verschillende van de door radical hearts<\/i> vzw \/ Salon Radical<\/i> opgezette tentoonstellings- + performance-projecten (door P\u00e9 Vermeersch en Paul Vandenbroeck) van de laatste jaren werden gedragen door het inzicht dat kunstwerken bruggen kunnen slaan over de grenzen van culturen en tijd heen, doordat gelijkaardige energie\u00ebn, die uiteindelijk hun oorsprong vinden in het lichaam (meer bepaald in de zones waar materie en psyche onlosmakelijk samenhangen), zich een weg banen in verschillende artistieke media. Salon Radical huisvest zowel artistieke creatie als wetenschappelijk onderzoek, en werkt daarbij transhistorisch en transcultureel.<\/p>\n P\u00c9 VERMEERSCH (\u00b0 1969)<\/strong><\/p>\n Danseres\/choreografe\/filosofe\/beeldend kunstenares. Lange tijd werkzaam als actrice voor verschillende compagnie\u00ebn. Ge\u00efntrigeerd door het sacrale karakter van dans en theater legde zij zich toe op de studie van traditionele oosterse dansvormen, zoals Kathakali en Noh. Studeerde meer dan 2,5 jaar in Japan dans bij antroposoof en butoh-meester Akira Kasai en bij butoh-meester Min Tanaka. <\/span>De grote verscheidenheid aan dans-invloeden verwerkt ze sinds 2002 tot een eigen danstaal met haar compagnie Radical HeArts Dance Cie. Haar danswerk wordt gekenmerkt door radicaliteit, sensibiliteit, onvoorspelbaarheid en mentale overgave. P\u00e9\u2019s werk is noch \u2018conceptueel\u2019, noch \u2018emotioneel\u2019. \u2018Met elk nieuw werk zoek ik nieuwe dingen, zichtbaar en onzichtbaar, met elkaar te verbinden\u2019 (PV). <\/p>\n PAUL VANDENBROECK (\u00b0 1853)<\/strong><\/p>\n Doctor in de kunstgeschiedenis, als senior researcher verbonden aan ILLUMINARE \/ KU LEUVEN (www.illuminare.be<\/a>). Wetenschappelijk onderzoeker en curator van tentoonstellingen, zoals AMERICA (1992, KMSK Antwerpen, i.s.m. co-curator M.-Cath\u00e9rine de Zegher), HOOGLIED (1994, PSK Brussel), TRANCE DANCE (1997, KMSK Antwerpen, i.s.m. Jef Cornelis), BORDERLINE (2000 PSK Brussel), ENCOUNTERS (2017, MAS Antwerpen, i.s.m. P\u00e9 Vermeersch), DESERTSCAPES (2019, SALON RADICAL Kortrijk, i.s.m. P\u00e9 Vermeersch). In het bijzonder zijn onderzoek naar de intu\u00eftieve artistieke vormen in de weefkunst uit de Maghreb was de start van een jarenlange samenwerking met choreografe P\u00e9 Vermeersch. Met choreografe P\u00e9 Vermeersch richtte hij in 2005 Radical HeArts vzw en in 2019 SALON RADICAL op.<\/p>\n NOELIA ABENZA BARCEL\u00d3 (\u00b0 1975) <\/span><\/strong><\/p>\n In 2001 behaalt ze de titel van Dramatische Kunsten in de priv\u00e9-school Estudio Dram\u00e1tico in Valencia. In 2005 studeert ze af als Master in hedendaagse dans aan de Universiteit Miguel Hern\u00e1ndez. <\/span>Werkte in Valencia als lesgever dans en theater aan Estudio Dram\u00e1tico en als actrice bij het theatergezelschap Teatro Circulo. Vanaf 2012 geeft ze ateliers theater en dans bij Huis van de Mens in Brussel. In 2019 nam ze deel als danseres en assistente aan de voorstelling Hors Limites <\/i>van choreograaf Salia Sanou van het Humanartistic<\/i> <\/span>festival in Brussel. Noelia is, door haar specifieke en inventieve danstaal, complementair deel van het performance trio van Ademrood. <\/span><\/p>\n MIRA WALSCHOT (\u00b0 1978)<\/strong><\/p>\n Mira Walschot studeerde kunstwetenschappen en danst sinds 2004 met P\u00e9 Vermeersch bij The Small House for Radical Art (o.a. Watch out ! Dancers !<\/i>, 2004), later Radical HeArts (o.a. Wat weeft in mij ?<\/i>, 2011-2014; Doorntuin<\/i>, 2015), later Salon Radical (sinds 2019). Hoewel beroepsmatig niet als professionele kunstenares werkzaam, is Mira een steeds boeiende danseres, met een talent voor geheel onverwachte wendingen, geestigheid, tomeloze maar niettemin beheerste energie. Als deel van het trio P\u00e9 Vermeersch, Angela Babuin, Mira Walschot heeft zij een belangrijke rol gespeeld in de reeks Het Orgelt<\/i> (2009-2019), en in de drie maanden durende expo-performance Encounters<\/i> in het MAS Antwerpen (2017).<\/p>\n ANONIEME WEEFKUNSTENARESSEN UIT TUNESI\u00cb EN MAROKKO<\/strong><\/p>\n Van geen enkel van de hier tentoongestelde tapijten en textielen kennen we de naam van de maaksters. We weten enkel dat het uitsluitend vrouwen waren, die op het platteland woonden, vaak in onherbergzame regio\u2019s en buiten de monetaire economie. Zij leefden buiten een schriftcultuur, hun werk was nooit voor de verkoop bestemd, en het functioneerde slechts in de besloten omgeving van familie en kleine kring. Nooit waren het \u2018professionele\u2019 kunstenaressen, maar binnen hun milieu werden de besten onder hen wel als dusdanig erkend (tamharoust<\/i> of \u2018energetische vrouw\u2019 in het Berbers, fennana<\/i> of \u2018kunstenares\u2019 in het Arabisch). Voor de anoniem gebleven kunstenaressen uit het Noord-Afrikaanse verleden is ADEMROOD niet van praktisch of sociaal nut, maar het biedt wel een artistiek \u2018eerherstel\u2019.<\/p>\n PETER CLASEN (\u00b0 1961)<\/strong><\/p>\n Grafische Kunsten aan de Academie voor Schone Kunsten, Antwerpen. Muzikaal parcours begonnen als drummer\/beats maker bij vele Punk\/New Wave Bands in jaren \u201880, o.a. 10 Kleine Snobs en Aroma di Amore. Vanaf 1990 ge\u00ebvolueerd naar elektronische muziek, begin van collectief Neven<\/i>, vanaf 1995, constant touren in het opkomende Rave\/Electro\/Drum ’n Bass circuit in gans Europa. Vanaf 2005 samenwerking met jazz- en bluesmuzikanten. Vanaf 2010 sterk betrokken bij Brusselse Zinnekeparade<\/i> als artiest en artistiek co\u00f6rdinator. Sinds 2006 composities en live-uitvoering voor de cin\u00e9-concerten tijdens het Filem’on kinderfilmfestival. In totaal een 30-tal CD’s uitgebracht. Samenwerking met P\u00e9 Vermeersch vanaf 2003-2004 (Watch out ! Dancers !) tot nu. Oeuvre dat in al zijn verscheidenheid een diepe samenhang vertoont, met een opmerkelijke waaier van klankkleuren, gevoelswetten, affectlandschappen, compositiebeginselen.<\/p>\n NATHALIE VANHEULE (\u00b0 1980)<\/strong><\/p>\n Zowel beeldend kunstenares als performer. Het lichaam staat vaak centraal, niet alleen \u2013uiteraard– <\/span>in haar performances, maar ook als \u2018penseel\u2019 in beeldend werk (waarbij ze het sexisme van bijvoorbeeld Yves Klein\u2019s \u2018anthropom\u00e9tries\u2019 vermijdt door haar eigen lichaam in te zetten, en niet uitsluitend dat van anderen). Het paradoxale samengaan van zowel sprookjesachtige (ballerina\u2019s, witheid, verlangen, bijna-versmelting, \u2026) als \u2018unheimliche\u2019 elementen (as, zwartheid, vergankelijkheid, onvoorspelbare metamorfosen, ..) maken haar werk zowel herkenbaar als haast ontoegankelijk. Oude mythen (Medusa, Narcissus, ..) verstrengelen met thema\u2019s die autobiografisch zijn (zoals een soundscape van haar ademhaling) of lijken, maar dat niet noodzakelijk zijn. Droom en fragmenten uit de rauwe werkelijkheid (de Ieperse slagvelden is ze niet vergeten) ontmoeten elkaar. \u2019Doodt, redt, vertrouwt, kwetst !\u2019 is niet toevallig de titel van \u00e9\u00e9n van haar werken. Een spanning tussen het aanwezige lichaam\/de figuratie en de abstractie blijft aanwezig. <\/span><\/p>\n COUP-DE-FOUDRE (GOEDEL VERMANDERE & JAN ARICX)<\/strong><\/p>\n Coup-de-Foudre maakt licht-objecten, waarvan de basismaterie wit porcelein is. \u2018Porselein is tegenstrijdig. In relatie tot zijn omgeving is het bijzonder sensitief, maar aan de binnenkant verbergt het een eigengereid karakter. Het is zo hard dat je het nauwelijks kan doorboren, en tegelijk is het uiterst breekbaar. Het is ondoordringbaar, maar ook broos. Het isoleert feilloos elektrische spanning, en het is vrijgevig in het doorlaten van licht. Porselein is onvoorspelbaar. Het is de enige denkbare grondstof voor ons werk\u2019 (GV).<\/p>\n \u2018Voor ons is het een verhaal dat ooit begon met ontworteling, en dat in plotwendingen van tijdelijke evenwichten via onrust naar eenheid heeft geleid. Gaandeweg zijn we in de grond verstrengeld geraakt, ergens tussen leven en werk, tussen techniek en gevoel, tussen weten en zoeken\u2019. Recent ook ontwerp van licht-objecten die evengoed autonome sculpturen zijn. <\/span><\/p>\n TAMARA VAN SAN (\u00b0 1982)<\/strong><\/p>\n Maakt abstracte sculpturen in diverse materialen. Werkt niet \u2018conceptueel\u2019, maar vanuit de ervaring dat de vorm zelf een affect, een gewaarwording, een woordloze \u2018gedachte\u2019 oproept. \u2018How do I get people to truly begin to experience my nonfigurative shape? \u2026 How do I trigger their emotions, thoughts, images and stories \u2026 ? \u2026 What makes a shape \u2026 appealing? Certainly not a social or political concept. I want my viewers to be concerned with forms, with formal solutions, not \u2014 or at least hardly ever \u2014 with art history or social or political matters \u2026\u2019. Tamara\u2019s werk varieert van miniaturen tot ruimte-vullende installaties. Haar werk is geladen met een \u2018energetische abstractie\u2019, die niet vraagt om \u2018begrepen\u2019 te worden. \u2018Uiteindelijk doet het er ook niet toe of mijn werk ten volle begrepen wordt. Hoe minder dat je het verstaat, hoe beter zelfs\u2019 (TVS). <\/p>\n SASKJA SNAUWAERT (\u00b01973) <\/span><\/strong><\/p>\n Meester in de Beeldende Kunst, optie Schilderkunst (Hogeschool voor Wetenschap en Kunst, Campus St.-Lucas, Gent), Meester in de Beeldende Kunst, optie Mixed Media <\/span>(KASK, Gent). Kantkunstenares \/ beeldend kunstenares, <\/span>gefascineerd door de deels vastliggende, deels onvoorspelbare vormen en structuren van levende wezens. In de kantkloskunst werkt zij in een andere tijdsorde (een kantwerk kan honderden uren arbeid vereisen), waarin ingewikkelde (voor een buitenstaander oninzichtelijke) denk-ordes \/ \u2018technische fiches\u2019 \/ gevoeligheden \/ veel-lagige concentratie noodzakelijk zijn en moeten aangehouden worden. Het kantwerk is een meta-lichaam dat soms ook een \u2018psychocorporeel\u2019 zelfportret kan worden, zoals in Saskja\u2019s Ruggewervel-sarcofaag in kant.<\/p>\n LINDA VINCK (\u00b0 1942)<\/strong><\/p>\n Beeldend kunstenares met een langdurig en duurzaam ontwikkeld oeuvre rond ritme en vorming van patronen die resulteren in een soort partituren, synergie tussen beweging, klank en kleur. Werk op papier, canvas en kleinsculptuur. Grote affiniteit met dans (in het bijzonder de lichaamstaal van P\u00e9 Vermeersch) en hedendaagse componisten. Haar werk is voor een niet gering deel \u2018gekleurd\u2019 (maar niet bepaald) door een jarenlang verblijf op Cabo Verde. Geboeid door het spel van voorspelbare en onvoorspelbare micro-vormen in de natuur. De patronen zijn vaak tot stand gekomen doorheen langdurige emotionele processen, en zijn dan ook het tegendeel van \u2018decoratief\u2019 : ze zijn sterk affectgeladen en \u2018noodzakelijk\u2019 tegelijk.<\/p>\n ANITA EVENEPOEL (\u00b0 1945)<\/strong><\/p>\n Wiskundige van vorming, \u2018autodidact\u2019 (AE) in de kunsten, is deze veelzijdige en steeds experimenterende ontwerpster actief in diverse disciplines : textiel-objecten, mode, juwelen, podiumkunsten. Werkt vaak met onorthodoxe materialen (non-woven textiles<\/i>, rubber, neopreen, wegwerp \u2026) en technieken. Prijs voor Vormgeving van de Vlaamse Gemeenschap, 2011. Haar mode-creaties waren soms zelfstandige ontwerpen die nadien in diverse podiumkunsten \u2018herbruikt\u2019 werden en alsdan op het podiumgebeuren een eigen en onuitwisbare stempel drukte. Andere malen werden haar kostuums precies voor een podiumkunstgebeuren ontworpen, en worden er een onlosmakelijk deel van. <\/span>Meermaals samenwerking met P\u00e9 Vermeersch, o.a. voor Het Orgelt<\/i> (2009-2019). <\/span><\/p>\n CHRISTOPHE DENYS (\u00b0 1974)<\/strong><\/p>\n Christophe Denys\u2019 abstractie is geen concept-kunst en evenmin een voorstelling van iets in de stoffelijke werkelijkheid. De schilderijen roepen veeleer processen op dan feiten. Laag na laag wordt op het doek aangebracht, een langzaam groeien van een tussen-in-zone, uitzettend en inkrimpend, ademend en kloppend, met kiemen van vormgeving. Schemerend tussen zichtbaar en verborgen, tussen opende verschijning en sluiting, ontstaat een heelheid die nochtans uitgaat van \u2018kwetsuren en bevuiling\u2019 (CD). Met verfmaterie wordt gestalte verleend aan iets onzichtbaars, aan een kabbeling en klontering, een ontmoeting van materies. Toch bezit dit \u2018onschuldig\u2019 gebeuren iets beklemmends, maar tegelijk \u2018ademt\u2019 het voluit. <\/span><\/p>\n <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" ADEMROOD, SALON RADICAL, KORTRIJK, 2021 SALON RADICAL Verschillende van de door radical hearts vzw \/ Salon Radical opgezette tentoonstellings- + performance-projecten (door P\u00e9 Vermeersch en Paul Vandenbroeck) van de laatste … Lees verder BIO KUNSTENAARS<\/span>