DOOR DE MATERIE MOET MEN GAAN\u2028concept voor het gedanste orgelconcert HET ORGELT \/ MIJN LIJF
\n(sinds 2003 )<\/p>\n
Het orgelt\u2019. Het zindert doorheen mijn lijf.<\/span><\/strong> Diepgaande spiritualiteit heeft het lichaam nodig. Het orgel is bij uitstek een bijzonder fysiek instrument. De klanken enten zich in mijn lichaam. Aan dit instrument lever ik mij over doorheen de dans.<\/p>\n \u2018choreografisch concept van danseres-filosofe P\u00e9 Vermeersch , reeds sinds 2003 tot op heden<\/span> <\/strong><\/p>\n <\/p>\n Als solo , duo of in trio gedanst orgelconcert. Zich aanapassend aan de ruimte en de vereisten van het orgel, steeds nieuwe orgelrepertoire ontdekkend. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" DOOR DE MATERIE MOET MEN GAAN\u2028concept voor het gedanste orgelconcert HET ORGELT \/ MIJN LIJF (sinds 2003 ) Het orgelt\u2019. Het zindert doorheen mijn lijf. Alles lijkt gefragmenteerd en toch … Lees verder HET ORGELT – SOLO (2004)<\/span>
\nAlles lijkt gefragmenteerd en toch is alles een geheel. Een overdonderend complex geheel. Onder de eerste melodie de donkerte van kolkend water,\u2028onder het kolkende water, het lachen van een bevrijde druppel. Vlucht van vleugels gesmoord in de mist. Het orgelt en alles wordt materie. Alles wordt paradox.<\/span><\/strong><\/p>\n
\n( C\u00e9sar Franck, Buxtehude, Bach, Messiaen, Sweelinck, Part, Glass, Frescobaldi, Glass, Correa) \u2028Aan het Orgel : Jan Vermeire
\nDans : P\u00e9 Vermeersch al dan niet samen met Mira Walschot en\/of Angela Babuin<\/p>\n